پریشان

 

 

کاش من هم چمدانی بودم!
تا حداقل "چیزی" در دست تو باشم...
آری
باور کردنی نیست
که اینگونه
اینهمه حجم اشتیاقم را
به حجم اندک چمدانی جا کنم.. تا در دستت جا شود...
فریادی نمانده
پش رد پای این بغض لعنتی
در من زمزمه ای کور گذر می کند..
"مراقب آن چمدان باش".



پ ن : زندگی ! تکلیفت را با من روشن کن یا آنطوری شو که من میخواهم یا مرا آنطوری کن که خودت میخاهی... خسته ام از "جنگ"..

پ ن : ساعت صفر من باش !

پ ن : همه ی همه ی همه ی ثانیه ها را فدا می کنم برای تکرار رویای با بودنم!!

پ ن : سفر باید کرد... همسفری باید داشت.. "پر از خاطره ها" ... و لبریز تر از آنچه که هرشب فقط باید داشت...

پ ن : سهیل... لب تشنه مثل خورشید...

پ ن : آلمانِ من... پیروز باش!