پریشان

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه
شعر یعنی:
چندین خاطره از بوسیدنی هایت...
و یک سوالِ بی تردید!
من و تنهائی من قدِّ اندازه ی تقدیر خداست ... هیچ مگه نه؟؟
تو پرستیدنی ات مثل خدا بود ... همین!


پ ن : می خواهمت نه دیگر اینهمه دووووووووووووووووووووور....

پ ن : تقدیر خداست... همین

پ ن : هرچه از خدا خواستم .. خیلی دیر بهم داد... ولی داد.. .شاید که قدرشو باید بدونم نه؟؟ دیگه عمرم رفته... حس تمام شدن تمام وجودم رو داره رخته می کنه! هنوز گیتار یاد نگرفتم!!! هنوز آلمان نرفتم!! هنوز هنوز هنوز ... "آنجا که احساس کسی نرفته هنوز" شامل نشدم.... وای خدایا... سپاس... دوستت دارم خدا.. مطمئن باش.