پریشان

این فیلم رو شاید بیست سال پیش دیده بودم! حالا دوباره ... کلمه ی "مایا" که روی آخرین اجراشون گذاشته بودند ... ریتم " ُ   ُ  ِ ُ     ِ ُ  ُ  ُ .... ُ  ُ ِ  ُ  ِ   ُ ... " توی ذهنم خاطره بازی می کنه .. یاده پیاده رو های چهار راه ادبیات تا سر ایستگاه کانادا می افتم!! یاده بارون و ترانه و رقص ... لبه ی سیمانی سرتاسر بلوار چمران ... یاد آتیش و بوی "دلنشینش" ... همه اینها به من کلمه ..نه ... وجودِ "عشق" رو الهام می کنه! ... جالبه که آخرش همچینه بگی نگی گریه ام گرفت... اصلِ تراژدی هندی! چقدر دلم برای خودم می سوزه ... !! همین.

پ ن : خاطره باز ... یعنی ... "زندگی کنی و بفهمی" ...

پ ن : دلم برای عروسی و رقصیدن تنگ شده! قدیما عروسیا خیلی باحال بودند.. حالا همش شده چشماهمچشمی و خرج اضافه و خوردن ... اَه

پ ن : بجز "عشق" آخه چی ارزش زندگی کردن داره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پ ن : گاهی آروم.. گاهی خشمگین.. گاهی خسته... گاهی شاداب.. گاهی دیوانه.. گاهی نابغه.. گاهی ... گاهی.. گاهی .. اما وقتی اگه نگات میکنه احساس میکنی که زیباتری.. وقتی اگه حرف میزنه کلماتش رو با دلت میشنوی نه با گوشهات.. وقتی اگه تنهایی بهش فکر میکنی.. وقتی اگه.... "اون عشقه" همین.

پ ن : دوستِ خوب ...

پ ن : این دنیا باز بازیه ... اصلش اون دنیاس...

پ ن : شیرین ترین ماجراهای عشقی! اونان که میدونی که نمیشه ولی بالاش وایمیستی!!! خلاص...

پ ن : "دلم میخاد برم بهشت"