منم "بهارت" می شناسی ام ...
فصلِ خیال انگیز عشق
بگذشته از سوزهای بیشمار
و بادها و باران های موسمی
شناس باید بود
بی التهابی از دلتنگی
نه "زمستانی" و نه "پاییزی" و نه "تابستانی"...
میوه های فصل آشنائی
((@))**************
پ ن : خاطره باز .. یعنی .. "نمک روی زخم" ... دیدی بعضی زخمها دردشون رو دوس داری؟ بَس که رو داری ...
پ ن : منو راهی کن
چاقوکش ها به بهشت نمی روند
پ ن :
اعی غلطیده در غیرت سرخ !
در آغوش خدائی حالا...
و تو می خندی
بی سر انگشت من : گِلِ بی حالتی / رازی از من نپرس : تو که بی طاقتی
تا که دریا منم پُرِ ماهُ پری .. ماهیِ تشنه را .. به کجا می بری
دانلود آهنگ مجید اخشابی
https://s1.pr3m.ir/Music/1394/04/Majid%20Akhshabi%20-%20Mah%20o%20Pari.mp3
IIIIIIIV@ottffssentettf
پ ن : خاطره باز .. یعنی .. " رازی از من نپرس ... تو که بی طاقتی"
پ ن : هیچ کس برای همیشه زنده نیست
ماه هم تا نیمه رسید
چون همه عمرهای به جا
وحشیِ دل که برآشفته و مهرآب ز پیمانه چشید
لب چشمه لب تشنه
مثل حلاج
مثل باغ و نور و باران ...
مثل آن سر که شده باز و سرِ دار درخشان
تو فقط بآش
همین
خوشه های خشم
کتاب صوتی «خوشه های خشم – نزدیک 4 ساعت » نوشته ی جان اشتاین بک» شرح بدبختگی آمریکائی ها وقتی که نظام حکومت سرمایه داری در حال شکل گرفتن بوده رو به قلم کشیده. جای جای کتاب توصیف شدت بدبختی مردمی هست که متواضعانه بدنبال نان و سرپناهی اند... و نویسنده کوشیده هرچه بیشتر روشنگری کند که فاصله ی اینهمه گرسنگی و خشم تنها به یک بندِ اتحاد بسته است که اگر جامعه ی کارگری تحت یک رهبری متحد شوند چه و چه ها ... دوستانم که این کتاب رو بعنوان از ادبیات کلاسیک و ماندگار معرفی کرده بودند سپاسگزارم اما خب به نظر من خیلی قوی نبود چراکه ارائه راه حل آنهم اینقدر در لفافه چه ارزشی دارد؟ آنهم با آن پایانِ رقت انگیز به زعم من... اما ذهنِ کاوشگر من حتی از این کورغارها سعی میکنه نکته ای رو قاب کنه: اینکه الانه حتی که میگن کشور من اینهمه بیچارگی و گرونی بدبختی داره ... اوووووووووووووووووه قدر زمین تا خورشید فاصله داره تا اون وصفی که جان اشتاین بک از آمریکای به دل بعضیای وطن فروخته میگن سرزمین آمال و آرزوهاست ... اینکه الانه حتی که اینهمه گرونی داریم که داریم: اما اگه فرد جنم و شرافت کار کردن داشته باشه تا دلت بخواد کار هست... درد اصلی در خوشه های خشم این بود که سیل جمعیت براه افتاده بود و شغلی براشون نبود.. حتی سخت ترین شغلها .. این مایه ی اصلی بدبختیشون بود و عامل خشمی که به زعم نویسنده در رگ جامعه در حال شکل گرفتن بود. اما خب نکته قابی من اینه که حالا حتی که اوضاع اینقدر وخیم و تحت تحریم و خیانت وطن فروشها هستیم .. بازم اینهمه شغل برای آدمایی که بخوان شاغل باشند هست نه اونا میخوان ادای شاغل بودن داشته باشند و پول یامفت بزنن به جیب .. واضحه چی میگم نه؟؟؟
خوشه های خشم. تجربه ای بود اینم. تجربه ای. اما خب حالا که تعداد کتابهایی که خوندم داره زیاد میشه بیشتر میفهمم که چقدر ادبیات ایران غنا داره .. مثلا کتاب کلیدر .. یا حتی جای خالی سلوچ ، خیلی قوی بودند خیلی. میتونم مدعی باشم ادبیات افغانستان هم از این غربیها قویتره، کتابهای بادبادک باز و هزاران خورشید تابان محشرند. کتابهایی که وصفهای اجتماعی دارند رو میگم ها... خلاصه اینکه هرچه بیشتر کتاب میخونم بیشتر تشنه میشم. اینم اعتیادیه؟؟؟!!!! دیگه فقط کتاب : گنجیشکیِ بهشتی ...
@1234ًًٌٌٍٍََُُِِّّ
پ ن : خاطره باز ... یعنی .... "هر خاطره ای را" ...
پ ن : دو نات ترای توی چِینج می... لاو می اَز آی اَم...
پ ن : برام نذر کنی که خدا منو بغل کنه؟
پ ن : فقط اونها که غیرت دارند خودشونو ایرانی میدونند و هرگز غم کشورشون رو به شادی دشمن نمیدن.
پ ن : حالا جز 13 .. خدا رو شکر امسال انشاله ختم میشه...
پ ن : هیچ کس برای همیشه زنده نیست
پ ن : منو راهی کن ...
پ ن : خدایا شکرت. به خاطر همه محبتهایی که به من میکنی. خیلی شکر
منو راهی کن...
نه که از "زندگی" سیر شده باشم .. هرگز ..
«@»MAFHHSBSKRJHHZ
پ ن : خاطره باز .. یعنی .. "همیشه تنهائی"...
پ ن : .
چون مرا می نگری
مثل این است که از پنجره ی عمر
تن بید... آرِ مرا ...
در تب لرزان خزان می سپری
مثل این است که تصویری را
روی جریان رهائی از آب
در طی روز
در طی شب
می پایی
نه فراموش نکن "شعر" مرا
که همه ی عمر من آن یک "لحظه" است
که مرا چشم گشائی
بگذار
بگذار
((@))**************
پ ن : خاطره باز .. یعنی ... "عمریست" لحظه هایم
پ ن : مرا راهی کن .. سوی میخانه .. بده پیمانه .. به این دیوانه .. تو ای ساقی ... (آره منو راهی کن) دیگه بسمه نه؟!
پ ن : دیشب سحر خیلی دیر بیدار شدم .. شد دوتا جرعه چای .. همین!
پ ن : کاشکی به سال 57 هـ.ق می زیستم
پ ن : همیشه یه چیزی کمه .. که همون میشه مهمترین چیز ..
ایران و تنهائیَش
کتاب صوتی «ایران تنهائیَش – نزدیک 2 ساعت » نوشته ی دکتر محمد علی اسلامی ندوشن» محصول اردیبهشت سال 1375. نویسنده این کتاب را تقدیم به «جوانان ایران که نگهدارنده امروز و فردای این سرزمین اند» کرده است. حتی تقدیمی کتاب واقعا جالب توجه است. سیر پیشرفت کتاب هر لحظه مشت محکمتری است بر کتاب «انسان خردمند» نوشته ی صهیونِ دشمن خدا پرستی یوهان نووح هراری... چراکه هرچه این صهیونیست خود فروخته به دنیا کوشیده تا آدمی را اصل و نهاد خویش که آفریده خدا هست دور کند، در این کتاب هرچه بیشتر نمودِ حضور خدا در تمام عمر آفرینش است. کتاب «ایران و تنهائی اش» با زبانی بسیار ساده و به قول معروف «خودمانی» به تشریح کاملا شفافی از وقایع تاریخی و ارتباطات آنها به یکدیگر می پردازد. واقعا این کتاب با محوریت «هویت» و «فرهنگ» نشان میدهد که چرا ایران را بهترین کشور جهان خوانده اند در کتاب مقدس «اوستا» (این کتاب را باز باید بخوانم) ایران به مثابه یک واحد تمدنی منفرد بخاطر جغرافیا .. بخاطر خصیصه ی منحصر به فرد خود یعنی «سازگاری» و در نهایت مبارزه با شمشیر «فرهنگ» ! این است که هویت ایرانی ، تنها هویت تاریخی است که هنوز علی رغم همه ی تلاطم های تاریخی که تمامی تمدنهای بزرگ دنیا من جمله مصر و یونان و چین را مغلوب کرده اند اما تمدن ایرانی همچنان پای برجاست .. چرا؟؟؟ دکتر ندوشن این ماندگاری هویت را در شاهکاری به نام «شاهنامه فردوسی» مثال می آورد و این اثر بی همتا را بخاطر ویژگی های بسیاری تشریح میکند که بارز ترین آن : نهایت لطافت و زیبائی در تمام ابیات شاهنامه است علی رغم اینکه شاهنامه سراسر جنگ و تاخت و تاز است!!! و دیگر اینکه «شاهنامه» در واقع ارتش فرهنگ ایران بوده و تا تاریخ باشد .. همچنان شاهنامه خواهد جنگید .. برای «هویت ایرانی» . ایران «اولین شاهنشاهی تاریخ» بوده است به اعتراف تمام تاریخ شناسان دنیا... هر کسی باید این کتاب را بخواند تا به ایرانی بودن خود افتخار کند. تعجب میکنم چرا منصب داران فرهنگ و آموزش کشورم اینقدر کاهل کتابند که چنین اثر ارزنده ای که غیرت و خون و فرهنگ ایرانی را تحکیم میکند در شریانهای فرهنگی و تربیتی و آموزشی کشور جای نمیدهند و مزخرفاتِ غربزدگی را به خورد نسل آینده کشور میدهند؟!!! اینها جواب خدا را... تاریخ ایران را چگونه خواهند داد؟؟
در ایران هرگز هرگز هرگز برده داری نبوده!!!! در حالی که در تمام تمدنها حتی یونان و روم! مصر باستان و ... «آمریکای ابرقدرت» این لکه ننگ تاریخی بصورت قانونی وجود داشته! واقعا این نمیتونه معنی داشته باشه؟؟؟؟؟؟؟ چطوره پرسپولسیها بعد پنجاه سال... از بازی ای که هیچ فیلمی ازش وجود نداره مدام شیش تاییا می کنند ولی کسی نمیگه: اعی امریکائی های برده فروش .. ای اروپائی های برده فروش .. شما اونائید که آدمی رو آدمیت نمی انگاشتید حقتونه یکی مثل نووح هراری بیاد بگه شما حیوان بودید و بعدا رشد کردید و مثلا متمدن شدین وگرنه هنوز همون حیونهائید.... والا ... (مثلا متمدن : در فرانسه روابطی جنسی با حیوانات قانونی شده فکر کن!!!!!!! – مبارک باد اونا که اروپا پرستند... برین با «گاوها و خرها» محشور بشید ... خخخخخخخخخخخ)
جالبه که کلی از تاریخ دانان اروپا برای شروع تاریخ نگاری از ایران شروع می کنند. و اکثر ایشان ایران را بزرگترین و کهن ترین تاریخ ها و امپراطوری ها میدانند. شیوه های حکومتی تاریخ ایران رو و حتی مذهبی ایران رو خصوصا در زمان هخامنشی ها بعنوان برترین های تاریخی می شمارند. و از حکومت هخامنشی ها به عنوان کنترل جهان یاد می کنند. اثبات خدای یگانه در اوستا و اندیشه های زرتشت با وصفهای شگفت انگیز برای هر خواننده ای واقعا جذاب و مسحور کننده است. آموزه های اوستائی زرتشت به شدت و قابل توجه به قرآن نزدیکه. کافیه اینها رو کنار هم بزاریم و اصول و چارچوبهای اصلی اعتقادی و رفتاری سفارش شده رو کنار هم بچینیم. اینکه یک خدا واحد داریم و خوبی و بدی هر دو از همان یک خدا منسوب می شوند و اینکه خوبی و بدی چه اثری بر فرد و جهانهای فردی دارد بسیار زیبا تشریح شده است.
سقوط ساسانی به دست اعراب!!! نقطه عطف و شکوهمند اظهار وجود «جنگ هویت و فرهنگ ایرانی» !!! مستهلک کردن دشمن هرچه و هرکه باشد!!! این درس بزرگی از تاریخ برای اکنون ایران است .... .... ... اصل ِ : «دگرگون شدن و همان بودن» خیلی جذابه و دکتر ندوشن چقدر مستعدانه این وجهه از شکوه ایرانی رو به قلم کشیده. ایرانیت با اهرم فرهنگ بر همه ی هجومهایی که به کشورش شده .. خود را سرپا ترین ِ تاریخ نگاه داشته. همچنان که الان ... باید مقابله کنیم با تهاجم فرهنگی ... خیلی روشن و واضحه ها ...
رونه گروسه (ایران شناس فرانسوی): فرهنگ ایران جاودانه است و هرگز نمی میرد.
فردوسیِ کبیر: جهان چون شما دید و بیند بسی نخواهد شدن رام با هر کسی (یعنی هیهات من الذله)
دکتر محمد اسلامی ندوشن (خداانشاله سلامتی و طول عمر عنایت بفرماید) همین الان فهمیدم فوت شده پارسال واقعا ناراحت شدم خدا بیامرزدش واقعا این کتابش محشر بود... خدا بهش بهشت دهاد .. باندازه تک تک نفسهاش و واژه هاش ...
از بهترین کتابهایی که خوندم و همین الان دارم دوباره گوشش میدم.
*@***/.+-><}{[]":|
پ ن : خاطره باز ... یعنی .... "هویت داشتن" ...
پ ن : هرکسی «ایران و تنهائی اش» نیک بخواند .. محاله که از خوندن «شاهنامه» بگذره .. محاله ... حالا قدر خوندنهامو بیشتر میدونم.
پ ن : من کتاب میخونم .. خدایا کتابهای خوب سر راه عمرم بزار ..
پ ن : آزادی واقعی چیه؟ .. اینکه بتونی هرچی دلت میخواد بگی حتی توهین به هرکسی؟؟؟ لختی پتی بودن؟؟ نگارش هرچی خلاف ِ قانون جائیه که توش زندگی میکنی؟ یا اینکه بخوای «هویت خودتو» داشته باشی اونم در صحنه جهانی!! آنچه که حقته داشته باشی ! نه با التماس و ذلت .. بلکه با عزت و افتخار و اقتدار .. به قول داود زززززززززززززززززز : میفهمی چی میگم یا نه؟
پ ن : من عید نَدوس با «دوزِ بالا»
پ ن : دوست داشتن برتر از عشق است ... «آیا واقعا درسته؟» یا چیز دیگه ای درستره؟
پ ن : منو راهی کن ...
پ ن : خدایا شکرت. به خاطر همه محبتهایی که به من میکنی. خیلی شکر
