پریشان

"ابلیس" وقتی رانده شده "یأس" بر او مستولی شد... چون فهمید و مطمئن بود که هرگز "بخشیده نمیشه"!! اینه که "نا امیدی" از فضل و بخشش الهی در واقع بزرگترین نقطه ضعف و به تعبیری گناه اوست... و به نظر میاد تمام توانش رو میزاریه برای "نا امید" کردن آدما... از همه چیز ... و لحظه ای که "مرگ" میرسه .. میاد در گوش ادم میگه : "خدا نمیبخشتت دیگه" ... و میخاد آدم رو "نا امید" راهی کنه ...

+ح.ق .. چپ و راست میاد میگه ... گرونه .. بیکاریه ... امریکا گوشی اپل رو با دوازده روز کار میشه خرید .. اینجا پونصد رو .. همه دولتی ها دزدند... و .. و ...

+ل.غ... میگه امام گفته "دانشگاه باید دانشگاه باشد" ... شاه خوب بود .. آخوندا بدند .. وضع مملکت رو ببین .. زمان شاه بهتر بود ..

+د.د ... میگه : این ترامپ هم نمیاد با ناو اِش بزنه بمب باران کنه تهران رو .. راحت شیم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

+غ.ر.ا.. میگه : اگه ایران، کشور اشغالگر اسرائیل رو به رسمیت بشناسه .. حقوق من زیاد میشه ..

+ر.غ .. میگه: دیگه کلا فایده نداره .. تا میتونی باید بِچَپی (منظورش اینه توام اختلاص کنی و فقط پول جمع کنی بدون انسانیت)...

و از این قماش "ناامید گوئی هایی که توی مملکت من متاسفانه رواج یافته در حد بوندیسلیگا" ... (چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟)

یه دوستی دارم توی آلمانه (خدا حفظش کنه و سلامتیش بده) میگه: حتی توی آلمان هم ایرانی های عزیز مدام غر میزنن و ناراضی اند .. وای فکر کن!!!

حرف من اینه:

اگه توی این مملکت بی ثبات من تونستم بالخره حرکتی بزنم و شغلی تولید کنم و زندگی ای بسازم ... منی که نه سرمایه ای داشتم نه حمایتی نه توی شهر بزرگی بودم نه به ادم قوی ای وصل بودم نه پارتی داشتم نه و نه و نه ... پس هرکسی که "تدبیر" کنه (نه تدبیر روحانی ها .. تدبیر زمینی) و "تلاش" کنه .. (نه تلاش وارداتی و اختلاصی ها .. تلاشِ عرق جبین و کد یمین) و "امید" کنه (نه خدای نکرده به "شیطان بزرگ" و کدخدا و هر نا اهل دیگه ای .. بلکه به خدای متعال) مگه میشه که موفق نباشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اصلا مگه میشه؟؟؟؟؟

مساله اینجاست: تنبلی !

من به عینه بین کسائی که براشون کارهای با درامد سالی دویست سیصد میلیون درست می کردم و جَنَمِ کار نداشتن.. دیدم!

دلم نسوزه؟؟!! .. خیلی میسوزه .. خیلی ...

کشور من توانائی ایجاد شغل برای حداقل هفتصد و بیست میلیون آدم رو داره .. بدون شک!!! منتها .. باید چشم دولتمردان به دست جونا و امیدشون به خدا باشه .. نه که چشمشون به دست اجنبی و امیدشون به واردات .. خلاص

کشور من ولی پُر شده از آدما پُر مُدعایی که همه چیز رو به باد انتقاد میگیرند... ولی از خود هیچ گذشت و ایثاری ندارند ...

"امید" ... پرچم پیروزیه

تنها راه موفقیت و اتحاد ملیه

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به جای گیر دادن به تابلوی مغازه ها اگه سعی و تلاش کنه در ترویج "امید" واقعی در دل مردم اونم با داده های واقعی مثل "مجازات مجرمین" و "موفقیت ادمای پُر تلاش" و "زندگی های موفق و غیر تجملاتی" و "کشور های پیشرفته بعنوان سرمشق و کشورهای پس مانده بعنوان نقطه سنجش" و "تبلیغات در مسیر تولید و اشتغال" و ...  حتما در طولانی مدت اثرشو میزاره..

چطور شعارِ "تهاجم فرهنگیِ : فرزند کمتر زندگی بهتر" ... تاثیر داشته ؟؟؟؟؟ ... . کیه که بگه نداشته؟؟؟؟

پس اگه شعارِ درستی که کارکرد مثبت و تاثیر گذاری داشته باشه .... روش به اندازه ی این شعار تهاجم فرهنگی استمرار و کار بشه ..قطعا مثمر ثمر خواهد بود!

پ ن : خدایا .. حالم بده ..  "و تنها امید حالِ خوب داشتن از توست" ... خاطره ام را لبری از عشقِ خودت کن ..

پ ن : چند روزه کتاب نخوندم .. ولی خیلی کار کردم خداییش.. خیلی .. راضی ام !

پ ن : "تنهایی" چقدر ویران کننده است ... بخدا رسم عهد عتیق در اجتماع اجباری انسانها بهتر نبود؟؟؟؟؟ "خودخواهی" بیشتر  در انقراض نسل انسانها موثره تا کرونا ....

پ ن : من امید دارم اما : چون مطمئنم انسانهایی اونقدر امیدوار بودند که جنگ هشت ساله ی ایران رو با رژیم بعثی که تا دندان مسلح بود از همه دنیا به گواهی تاریخ و اسناد و اُسَرای مزدوری و ادوات غنیمتی و ... و ... به نتیجه رسوندند و همون موقع انسانهای وطن فروشی مثل بنی صدر سعی در نا امید کردن ملت داشتند... هنوز هم هستند ... و در این همه "نا امیدی گوئی های بعضی بی غیرت " ... جوانها و انسانهای غیور و پُر امید و کم ادعا و گمنامی هستند که به سرانجام میرسونند .. آنچه که خدا مقدر کرده و آنچه که به صلاح ملت و مردم هست ...