پریشان

گاهی می بُرَم ...

رشته ی "آروزهایم را ... " "اهدافم را .. " ... حتی ..

چون ..

"خاطره" ای نیست از تو !!!

تا امسال را "کبیسه" گون .. به آغوش کشانم ...

و خدا می داند !

من !

از خورشید "تشنه ترم"

!

پ ن : هیچ کسی "قدرِ" مرا نمی داند ...