پریشان

مآه که باشی...

قصه هایت را همه مو به مو زندگی خواهم کرد.

باور نمی کنی اما...

من تورا نفس خواهم کشید

به همه ی طیف های خورشیدی ...

باز "تاب" های مهتابی از

و خاطره در خوام نوردید

و کاش این احساس

این تلاقی کسوف.. خسوف هرچه هست ....

"مولودی" را پرورش دهد

تمام

پ ن : "مآه" باش.