پریشان

خوش آن معجزه ای که پاییز سراید
هر شاخه با یکی برگ گلاویز ببارد

هر نم نم برگ .. هر خش خش باران
با یاد تو هر چیز به هر قسم به هر سان

پر صبر ولی کم حوصله از دوری زهرا
پیمانه ی احساس شده لبریز شده شیدا

موجی که نبوسید لب ساحل که چه پوسید
از حسرت آن زخم لبی را که نبوسید

بنشین و تماش بنما قامت من را
خامیدن این قامت و هم جان و تنم را

این عمر گران و تب و تاب دل انگیز
فرزند تمنای شب و روز ز پاییز


پ ن :‌همیشه عاشق باش
مثل و به قدر سابق
از منظر عقل ٰعاشقی منطقی نیست
عاشق ولی اهل منطق نیست!!