پریشان

 

من چه کردم که این چنین... "بی اعتبارم" می کنی ...




پ ن : بدترین قسمتش اینجاشه که میفهمی که خیال میکردی اعتبار داشتی! بخاطر همه ی کارهایی که براش کردی... همه ی زحمت ها .. همه ثابت کردن ها ...  در حالی که اساسا "بی اعتبار" پنداشته میشی .. شایدم "پول" دوست داشتنی تره ... مثلا میتونه همپای خیالت و غمهات بارونی بشه!! کاش یه کم پولدار بودم کاش "کارمند" بودم کاش کاش کاش... اما... به همه ی فرزندهایی که پدراشون مثل کوه پشتشونه... میگم: قدر بدونید. همین.

پ ن : قول میدم "پول" برام بی ارزش باشه همیشه. خدایا خودت شاهدی

پ ن : رفیقم کجایی!!؟؟ دقیقا کجایی!!؟؟ کجایی تو بی من !! تو بی من کجایی!!؟؟
پ ن : کاش برسد مژده ای دل .. که مسیحا نفسی می آید...

پ ن : میخام "لاین" باشم.... نه "آن لاین"... نه "آف لاین" ... فقط خودِ "لاین"........

پ ن : تنهایی