پریشان

 

و پر از حادثه ی عشق خیالم طوفانیست ... 

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه .. خاطره هایم ...!!!!!

کاش بودی

دلم میخاس فردا پیش پیشگاه قامت پاک حضور هم زانو میزدیم

شاخه گلهای سرخ و سفید را به نیت پیوند خون و خیالمان به هم تقدیم میکردیم

چشم در چشم هم میباختیم

ونفس ها را همه قربانی نفس های هم میکردیم

!!

 

پ ن : هر چه خون است قربانی خیال ...

پ ن : من هنوز مرتد این احساسم ... که کسی منتظرم هست؟؟!!؟؟

پ ن : دلم نوشتن می خواهد.

پ ن : همین

         جنس خیالم اما...

         پر از ازدحام کوچه های بی کسی !!

         و دلم یک بوم می طلبد

         و یکی عالمه از رنگهای خیال

         و چندی قلمو .. کهنه و خسته از پیمودن بوم

         قلموهای کهنه لبریز از احساسند

         و تجربه های شاد و غمگین

         دلم میخاد باهاشون قدم بزنم

         همه ی پس کوچه های خلوت خیالم رو

         و نقش بزنم

         سمفونی تازه ای از زندگی رو ...