پریشان

بین روز های سخت و انسان سخت ...

روزها رفتنی اند...

من ... ماندنی ...

 

 

سهیل... لب تشنه مثل خورشید ...

 

 

 

پ ن ：من آخرین رهگذرم ... تووواین خیابووووووووون بلند ...

پ ن： من رو با خودت ببر هر جا دلت خاست ...