پریشان

هیچ بارانی نمی بارد مگر صفا دهد

هیچ گلی جوانه نمی زند مگر هدیه شود

هیچ خاطره ای زنده نمی ماند مگر شیرین باشد

هیچ لبخندی نیست مگر شادی بیاورد

و هیچ بهاری نمی آید مگر سال دیگری در پیش باشد

.

.

پس بگذار باران شوق بر زندگی ات ببارد ، تا روحت را صفا دهد

گل های عشق در دلت جوانه زنند ، تا آن ها را به دیگران هدیه کنی

خاطراتت قشنگ باشند تا همواره به یادشان بیاوری

لبخند بر لبانت نقش بندد تا شادی را بیفشانی

و بهار بیاید تا بدانی باز هم فرصت بودن هست....

 

این مطلب نوشته یکی از دوستان وبلاگ نویس خوب بود. گذاشتمش اینجا تا همه لذتشو ببرند.