پریشان

 

و خدا را شکر .. که من اینجا هستم .. و نفسی هست هنوز .. و کسی هست حوالی طرفهای دور .. که مرا یاد به یادش همه روز می آید .. و همین یک کافیست .. که نفس تازه کنم .. باز .. همین !

 

 

تورا مي خواهم

كه زير باران چتري گشوده اي تا خيس نباشي

من دستانم را گشوده ام نه از براي باران

كه بيايي در آغوش من

خسيي مرا به خشكيهايت در بياويزي

مرا از صميم قلب بفشاري

ببوسي

...

رهايم نكن

نميخاهم از پشت قاب شيشه ي پنجره اي

اشكهايم را ...

باران را بدرقه راهت كنم

 

اشکهایش...

 

 

پ ن : پشت قاب شیشه ی خاطره ای

         که حواس منو با خود می بره

         جائی که نوشته هام

         مثل یادی از تو ذهنش میگذره

         پشت قاب خاطرات ...

         مثل یک ستاره که دلش گرفته تو اتاق ..

         عشق من .. من به تو می اندیشم

         نه به تنهائی خویش ..

         از پس خاطره هایی که تو را می بینم

         که ببوسی مرا در بر خویش

         من وضو با هوس بوسه ی تو می گیرم

         و تو را می خواهم

         ...

 

        سهیل... لب تشنه مثل خورشید ...

        (با کمی تقلب از ترانه ی زیبای سیاوش قمیشی)

 

 

پ ن : آخیش راحت شدم .