پریشان

سه روزه سرم بشدت درد میکنه ..

از پشت چشم چپم تیر مکیشه تا وسطای عمق مغزم ..

و چشمام ...

می سوزه و هر "نوری" چشمامو درد میاره ..

میگه : پای چشمات پف کرده !

رنگت چقدر زَرد شده !

یادِ "شیراز" می اافتم و چند قدم مانده تا آغوش خدا ... رفتنم ..

دلم گرفته ..

تَبِ یه احساسی منو فرا گرفته ..

"بارِگَل" ..

پ ن : خاطره باز .. یعنی ... بدانی که "تنهائی" .. همین

رادُّنی کوچ کاها

رادُّنه کوچ سونا

دُ بی سُم بی خَبَل

بارِگَل .. اُهُهو ... بارِگَل ...

آیی هِه چاندُنی

موچ سِه گِهِ نِ گَهی

مِرِگَلِ مِرِگَل ...

بارِگَل .. اُهُهو ... بارِگَل ...

گاتاهو گا پاتا

پاتُ گاها گهی

دِل نَ دیه مِرِه

ساتُ چاهُ گهی

یِک اشارایِهِ ... دِل پُگارایِهِ

اِستِک چورایا نَظَل

بارِگَل .. اُهُهو ... بارِگَل ...

بارِگَل .. اُهُهو ... بارِگَل ...

پ ن : خاطره باز .. یعنی .. "بارِگَل .. اُهُهو ... بارِگَل ..."

پ ن :

ماه چیزی گفت

و شب هم شنید

تو نشنیدی مگه؟

که گفت "عاشق شو"...

مهتاب اومده تا بگه

به خیابان و خونه من تا بگه

ای بی خبر! :  "عاشق شو"

چه می تونم بگم

چه کار می تونم بکنم

این چیز عجیب چیه

که اتفاق افتاده برای دلم!!

یک اشاره کافیه که دلم دیوانه بشه

که میگه با یه نگاهی دزدکی از او  "عاشق شو"

"عاشق شو" اوهوهو "عاشق شو"

نمیتونم توصیف کنم ولی

مطمئنم یک نفر هست

اون یه جایی توی رویاهای منه

اما نمی تونم ببینمش

من اینجا هستم اون یه جای دیگه است

پس این صدای کیه که میگه:

"عاشق شو"

این فیلم رو شاید بیست سال پیش دیده بودم! حالا دوباره ... کلمه ی "مایا" که روی آخرین اجراشون گذاشته بودند ... ریتم " ُ   ُ  ِ ُ     ِ ُ  ُ  ُ .... ُ  ُ ِ  ُ  ِ   ُ ... " توی ذهنم خاطره بازی می کنه .. یاده پیاده رو های چهار راه ادبیات تا سر ایستگاه کانادا می افتم!! یاده بارون و ترانه و رقص ... لبه ی سیمانی سرتاسر بلوار چمران ... یاد آتیش و بوی "دلنشینش" ... همه اینها به من کلمه ..نه ... وجودِ "عشق" رو الهام می کنه! ... جالبه که آخرش همچینه بگی نگی گریه ام گرفت... اصلِ تراژدی هندی! چقدر دلم برای خودم می سوزه ... !! همین.

پ ن : خاطره باز ... یعنی ... "زندگی کنی و بفهمی" ...

پ ن : دلم برای عروسی و رقصیدن تنگ شده! قدیما عروسیا خیلی باحال بودند.. حالا همش شده چشماهمچشمی و خرج اضافه و خوردن ... اَه

پ ن : بجز "عشق" آخه چی ارزش زندگی کردن داره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پ ن : گاهی آروم.. گاهی خشمگین.. گاهی خسته... گاهی شاداب.. گاهی دیوانه.. گاهی نابغه.. گاهی ... گاهی.. گاهی .. اما وقتی اگه نگات میکنه احساس میکنی که زیباتری.. وقتی اگه حرف میزنه کلماتش رو با دلت میشنوی نه با گوشهات.. وقتی اگه تنهایی بهش فکر میکنی.. وقتی اگه.... "اون عشقه" همین.

پ ن : دوستِ خوب ...

پ ن : این دنیا باز بازیه ... اصلش اون دنیاس...

پ ن : شیرین ترین ماجراهای عشقی! اونان که میدونی که نمیشه ولی بالاش وایمیستی!!! خلاص...

پ ن : "دلم میخاد برم بهشت"

با یک  "تند و سریع" سرخاب سفیداب کشیده هعی حالا جاده ی "ویندن" رو بالا پایین رفتن  ... "کارِ من نیست" !!!! کارِ من "خاطره .. باز..." بودنه ... و همین! اما تو ...

"به همه ی حرفام می رسی"

پ ن : خاطره باز .. یعنی ... اونقدر منتظر باشی تا "صدا" بشی ...

پ ن : اگه همه ی دنیا رو فتح کنی .. اما .. بهترینِ خاطره هاتو .. زیر پا له کنی .. "مفت نمی ارزه" ... اینو وقتی رنگ موهات رنگ دندونات شد خواهی دانست!

پ ن : "به تو از دوووووووووووووووووووووووووور سلام" ...

پ ن : سرنوشت ِ من از میانه ی "مِه" ای "آه" چشیده گذشته ... باور کن ... "سهیل" .. تو مردِ زور چشیدن نیستی .. عشق زوری که نمیشه! همونقدر که عشق التماسی نمیشه ... اما مطمئنم که "عشق ایثاری" حتما حتما حتما میشه .... و حالا از میانه ی همه ی "بَد" ها.. .من آه .. می کشم ... و خودم رو به دست "بآد" میدم .. باشد که  دامن بزند تمام آینده ی "بَد" ام را  ...

پ ن : انشاله امسال دکتری قبول شم.

پ ن : انشاله به قدر رادیکال بودنم ... غرق آینه های تو در تو بشم ... الان این وصف به من الهام میشه ... "آینه های تو به تو" ... "هر کدومش آغوش باشه" ... "آهای آهای فقط بیا" ... "یه شعر تازه تر بگیم" ... "برای آینده ی عشق" ... "از بآد و از سفر بگیم" ... "از جاده ی ویندن و از" ... "خاطره های تو به تو" ...

پ ن : کاش میدونستم حالم خوبه یا حالم بده!

بعضی رفیقها هستن که خدا بهشون نظر کرده ... از عمر .. سلامتی .. کار .. درآمد .. استقلال .. این آخرا از دیگه قیافه شدن "جینیفیر" از خوش تیپی.. فقط یکی نیست بهشون بگه : رفیق : "اخلاقتم خوب کن" ... سعی کن .. "بِفَهمی" !! همین.

پ ن : خاطره باز .. یعنی .. "غمکشیده" ...

خوشبختی از "درونِ" هر آدمی شروع میشه واسه همینه اگه غرق پول بعضیا احساس خوشبختی نمی کنن این ثابت می کنه که از درونه و نه از بیرون!! و اگه کسی از درون خودسازی کرده باشه و قدر "ایثار" کشیده و چشیده باشه اونوقت همه ی بیرونی ها براش فقط "وسیله و ابزار" هستند... و نه ذره ای بیشتر!! پسرایی که کورکورانه فقط بدنبال رابطه های زودگذر هستند و دخترایی که کورکورانه فقط بدنبال شناسنامه ای خطاطی شده هرگز طعم خوشبختی را نمی چشند... این از آفتاب ظهر مرداد دیگه توی این جامعه ی پسرهای دختر نما و دخترهایی با تیپ کاراته باز هویداست .. نه؟!! خوب نگاه کن ... پسر و دختری که تا 30 ... 35 سالگی هنوز درونِ خودشو پیدا نکرده و نمی دونه "خوشبختی ساختنیه" و نه خریدنی یا پیدا کردنی یا بدست آوردنی .. چه انتظاری داری؟؟ حالا هعی بگو ایران عقب افتاده است.... باید بگی جووونای ایران عقب افتاده اند که توی از 20 تا 40 سالگیش چه دختر چه پسر له له میزنه برای نیازهای 15 سالگیش!!!! اون کار میفهمه؟؟ تولید؟؟؟ کلا چی میفهمه ؟؟؟ اره خوشبختی درونِ آدماست و نه بیرونشون... اگه تونستی از درونت خوشبختی رو بسازی اونوقت شروعشه... اگه جاده ی ویندن برای وسیله بود و نه هدف!!! اونوقت که به جاده برسی خوشبختی رو لمس می کنی اما اگه هدفت باشه وقتی بهش برسی .. فقط "از چاله ای به چاله ای شدی" ... نه  ؟!!!!    اگه رگبار خاطره ها فقط و فقط برای ابزاری در جهت دلبرانگی بیشتر آنگاه میشه "دروووووووووووونِ دُرُست" ... و اگه کور کورانه بی هیچ ثانیه فکر "وقاحت" پیشه باشه چی؟؟ فقط شاید "تاوان" بتونه زنگاره های این وقاحت رو بریزه تا جوهره ی درون فرصت دلبری پیدا کنه!! آره ...  خوشبختی در درونِ آدماست و نه بیرونشون .... هر کی دنبال خوشبختی های بیرونی باشه ... ... ... "بدونه عاقبتش سرابه" .. خلاص.

پ ن : خاطره باز ... یعنی ... جای زخم زبونهایی که شنیدی رو ... ... ... ...