پریشان

منی گر بوسه باران تو بودن !!

يكشنبه ي غم انگيز

خاطره باز ۱۳۹۰/۰۵/۱۴ 16:42

 

 اسم يه فيلمه .. يكشنبه ي غم انگيز .. آلمانها حتي توي اسم گذاري هم محشر عمل مي كنند.. بعد از اين همه مدت يه فيلم ديدم در حد نمره ي 100 ... باورم نميشه ... آواي يكشنبه ي غم انگيز منو رها نمي كنه .. حس پرواز بهم داده .. توي پوستم نمي گنجم ... ميان حس بغض و لبخند مانده ام ... پر از احساسم ... و لبريز از حس پرواز ... موسيقي تيتراژ پاياني يكشنبه ي غم انگيز بد جور توي ذهنم پيچيده ... همه ي ذهنم رو گفته و ريتم بي وقفه ي سبك صبا را در تار و پود ذهنم مي نوازه ... ... ... من خالي نميشم ..


دوست خوبم .. حميد رضايي .. واقعا ازت ممنونم .. تو تا بحال دوتا فيلم فوق العاده به من دادي و خودت ميدوني كه كم پيش مياد من اسير يه فيلم بشم .. هر روز فيلم ديدن ولي فقط سالي چند بار پيش مياد داشتن اين حس و من اين حس رو خيلي دوست دارم و اين رو مديون تو هستم .. كاش بتونم جبرانت كنم .


اما فيلم :
داستان هر چند كه شديدا بوي  فراماسون ها رو ميده اما ... آنقدر منسجم و زيبا و آميخته از عواطف و احساس هستش كه ذهنم را پريشان ميكنه ... اصلا نميدونم كجاي داستان رو تعريف كنم اما ... شايد اوج داستان اونجايي باشه كه آواي يكشنبه ي غم انگيز همه رو مجذوب و اسير ريتم خودش ميكنه .. اونقدر كه روحشون پرواز مي كنه ... واي خداي من ... پرواز روح .. چه تعبير شاعرانه اي از پس از شنيدن آواي يكشنبه ي غم انگيز ...


پ ن :‌ ديشب با بارون مسابقه دادم ... اون باريد و من گريه كردم ... باهاش حرف زدم ... اون دلتنگ خورشيد بود ... و من دلتنگ تو ...

پ ن : كسي با هم نمي خواد ما رو اما ... ولي ما با هميم تنهاي تنها ... چه سخته شعر و عشق و بوي غربت ... ولي باز بهته تا دوري ما ...

پ ن : نازنينم !‌ تو بامن باش ... تو كه از نسل گلهايي ... تو كه با مهر بي حدت ... نواي عشق مي خواني ...

پ ن : بزودي ... آواي يكشنبه ي غم انگيز ... ... ...



سهيل ... لب تشنه مثل خورشيد ...
 
 
 
 

Sunday is gloomy, my hours are slumberless
Dearest the shadows I live with are numberless
Little white flowers will never awaken you
Not where the black coach of sorrow has taken you
Angels have no thought of ever returning you
Would they be angry if I thought of joining you?

Gloomy Sunday

Gloomy is Sunday, with shadows I spend it all
My heart and I have decided to end it all
Soon there'll be candles and prayers that are sad I know

Let them not weep let them know that I'm glad to go
Death is no dream for in death I'm caressing you
With the last breath of my soul I'll be blessing you

Gloomy Sunday

Dreaming, I was only dreaming
I wake and I find you asleep in the deep of my heart, here
Darling, I hope that my dream never haunted you
My heart is telling you how much I wanted you

Gloomy Sunday


اشكها و خنده ها

خاطره باز ۱۳۹۰/۰۵/۱۰ 11:39
اشکهایت مال من .. من خنده هایم را به تو میدهم ...
سالهاست این دشت صورت من سیلاب اشکها شده است ... خنده هایم ... اما .. میان برهوت ای کاشها خاک گرفته اند ... خنده هایم مال تو .. شاید دستی به آنها بکشی ...

پ ن :‌امروز توي وبلاگ دو تا پرنده عاشق چيزايي خوندم كه از زنده بودنم سير شدم ... چقدر آدمها مي تونن پست باشن ... راههاي ديگه اي هم هميشه وجود داره ... ياد اين شعر قديمي مي افتم كه ميگه :‌ رفيق نا رفيقم - در پشت پا استادي - جواب خوبي ها را - چه نامردونه دادي - راهت دادم تو قلبم - با يك دنيا صداقت - شكستي پشت من را - از راه نا رفيقي

بیوگرافی
خاطره باز

همین
.
آخرین نوشته‌ها
آرشیو موضوعی
برچسب‌ها
نوشته‌های پیشین
پیوندهای روزانه
دوستان