چَنگالِه
خاطره باز ۱۳۹۹/۱۲/۰۳ 0:19
آره خب ... "چَنگالِه" ... خاطره ای عجیبیه ... یادمه بچه که بودم دقیقا کلاس پنجم ابتدائی توی کوچه ی "شاهد" خونمون بود همونجا که اون خدابیامرز "ماشاله" هم بازیم بود و توی نونوائی کار می کردم و نون در میاوردم بجاش 10 تا نون میگرفتم میبردم خونه + دو تا چونه (گنده ی خمیر) و باهاش نون قدر کف دست درست میکردم توی زمین خالی های اطراف روی آتیش و پیت حلبی 17 کیلوئی روغن نباتی و میفروختم به دخترای کوچمون !! ... آره ... خاطره عجیبیه این "چنگاله" ... اون موقع ها بعضی ناهار ها مامانم نون خشک ها رو می کوبید با هاونگ و خُردشون می کرد بعد توی روغن یه کم تَفت می داد فکر کنم یه ذره شکر بهش میزد ... و ماها با چه شوقی می خوردیم .. هم گرسنه بودیم .. هم مامانم میگفت ... "گناه داره نون خشک ها رو باید استفاده کرد" .. حالا میدونم "وضعمون چقدر خراب بوده" هعی روزگار ...
پ ن : امروز ناهار چنگاله ی خودم ساز خوردم. البته با حلوا شکری قاطیش کرده بودم. "خوب بود"
پ ن : وای چه جالبه و بود که منم همیشه ماشینو که پارک میکنم میگم " خدایا ماشینتو به خودت سپردما" ... خب مال خودشه دیگه ...
پ ن : دو تا طرح دارم برای برجام ... یک طرح بعلاوه ... دو طرح ضربدر .. که اگه این وزیر وزرای خارجه و روحانی یه ذره عقل داشته باشند باید همچین طرحی رو پیش بگیرند : طرح بعلاوه : یک بعلاوه وسط آمریکا میزنی به چهار قسمت نامساوی تقسیم میشه : آمریکای شمال غربی، آمریکای شمال شرقی، آمریکای جنوب غربی، آمریکای جنوب شرقی .. و اون آلاسکا هم میشه آمریکای دوووووووووووور .... دیگه دست از سر جهان بر می دارند تا ابد و دهر با هم در جنگند ... و طرح دو: یه ضربدر وسطش میزنی به چهار قسمت نامساوی : آمریکای شمالی ، آمریکای غربی(آرامی)، آمریکای جنوبی، آمریکای شرقی (اطلسی) و اون آلاسکا هم چون در منتها الیه خط مرزی آمریکای شمالی و غربی هست ... همیشه بین این دوتا اختلاف میباشه جهت اطمینان بیشتر .. خلاص ...
حالا باز میخان برن خوزستان و خراسان رو بدن .. بجای چار تا بوئین کیک بَک شده از کلمبیا بیارن سلفی بگیرن ... اَه به این غیرت .. اَه ...
پ ن : خاطره باز ... یعنی "من"