پریشان

 

 

باران و شب

 

من
دلتای سینه ام را .. نه
تمام اقیانوس احساسم را
برایت شعر می بارم
تا خیس شوی
زیر باران ترین مرد تنهایی شب
و تو
چشمهایت را می بندی
در آغوش شب

 

 

پ ن : فردا باز طلوع خواهد کرد ... سعادت میخواهد .. خوشبخت زیستن !!